Dikke vinmgers (column)

De laatste tijd zit ik met m’n vingers nogal eens aan een toetsenbord. In een poging om van letters een woord, van woorden een zin, van zinnen een column of zo te voorschijn te toveren. Vroeger met een typemachine was het niet zo, maar nu komen er soms spontaan gekke woorden op het scherm. Ik peinsde eerdst dat het aan de ogen lag en ging dus naar een opticiën voor een oogmeting. Gelukkig mankeerde er bijna niets aan mijn ogen.
Speelde dan het dagelijkse glas Altzheimer-Hochgewachs een rol of de namiddagse slasapbehoefte? Na een dagenlange alcohol-onthouding en na een serie frishoopfdige testen in de ochtend bleek op dat stuk niets loos.
Een typecursus volgen was er nooit van gekomen. Tot aan vandaag dacht ik me aardig te kunnen redden met één opgeheven vingertje. Ontstond het euvel dan soms door slordigheid of een te grote typesnelheid? Of gewoon door onverschilligheid omdat een schrijffoutje op de computer ghemakkelijk te corrigeren valt? Of is het geweoon ouderfdom, hersenvewrwrekling?
Welnee… het komt door de vinmgers: bij warm weer zijn ze zo dik. Daardoor wordt soms samen met de goede lettertoets ook een naastgelewgen toets aangeraakt (Fr. touché). Vandsaar die vreemde woporden.

Maar zoiets heeft ook z’n voordelen want er ontstaan spontaan nieuwe woorden voor dagelijks gebruik.Nu dus in de aanbieding: nieuwe namen voor nieuwkomertjes: Wilklrem (Willem), Jasn (Jan), Asnna (Anna), Pioetr (Piet), Erudiolf (Rudolf) en Klasake (Klaske).
Zo zijn daar (wettelijk gedeponeerde) nieuwe namen voor groenten en fruit: sappoel (appel), opeere (peer), sapuinazire (spinazie), ewiytlof (witlof), oprei (prei), poeruil (peul).
En: gratis futuristische straatnamen voor gebruik in Drachten-dwarp: steregh (steeg), satreasat (straat), klasan (laan), opsad (pad), werider (weide), en wregh (weg). Touché

Dit bericht werd geplaatst in column, Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.