Lantaarnpaalplak

 

Bij ons op het trottoir staan lantarenpalen, zoals vrijwel zeker ook voor uw woning. Hier-zo zijn ze vies. Al jaren héél erg vies. Vanonder tot boven zijn ze begroeid met zwartgebla-kerde mosjes. Een half jaar geleden belde ik eens met de lokale schoonheidscommissie om te vragen of deze palen van plak verschoond konden blijven. Zulks in het kader van de be-hoefte van de gemeente om aangemerkt te worden als de aller-allerschoonste gemeente van Nederland. Een gemeentemeneer vertelde me dat reiniging van lichtmasten geen  gemeentelijke taak was, maar dat er een overeenkomst was met het NUON voor een driejaarlijkse was- en verfbeurt.

Dus zocht ik telefonisch verbinding met die instantie. Een aardige juffrouw was nieuws-gierig  naar de paalcijfers. Omdat ik die niet wist, rende ik naar buiten gewapend met bril, pen en papier. Ik noteerde de vieze-paal-getallen en telefoneerde terug. Na een diep-gravend onderzoek stelde de vriendelijke Nuon-medewerkster vast dat de gemeente verantwoordelijk was voor het reinigen van het straatmeubilair. Terug nu naar de gemeen-telijke tak Lantaarnpaal-beleid. Ik kreeg een beleidsambtenaar aan de lijn. Hij beloofde de heikele kwestie uit te zullen zoeken en: ‘u hoort nog van ons’. Mooi niet dus. Wel werden tot mijn grote voldoening kortgeleden de lichtmasten aan de overkant van de straat gewassen en geschilderd. Informatie bij de werklieden leerde mij dat  metterdaad om de drie jaar geschilderd moest worden, maar dat het aan deze kant tóch al twaalf jaar geleden was en: palen wassen aan de overkant, daar waar u woont?   Nu?  Non, dáár mogen we niet eens aankomen, want ze zijn ge-coat.

Vertwijfeld belde ik nogmaals met de afdeling Plakreiniging, waar mij werd wijsgemaakt dat de betreffende armaturen inderdaad gecoat zijn, maar er nog geen tien jaar staan en daarom niet geschoond. Tot mijn grote verbazing parkeerde kort geleden dezelfde be-drijfswagen aan onze straatkant en tot mijn nóg grotere vreugde gingen dezelfde werklui aan de slag met paalbewassing en afschildering. Maar tot mijn verbijstering was het  pre-cies bij de straatverlichting vóór onze voordeur gedaan met de actie. Vier lantarenpalen werden overgeslagen. Vraagstelling leverde op dat hier ter plekke vier van de zeven palen gecoat zijn  en alweer:  ‘Nu Non, dáár mogen wij niet eens aankomen’.

Derhalve belde ik alweer met de gemeentelijke afdeling Mosbeheersing. Ene mevrouw Bos beloofde nu subiet aan het lokale wijkteam zullen gaan vragen of er alsnog een paal-wasbeurt mogelijk zou zijn. Status quo: op dit moment zijn in deze woonstraat van de schoonste gemeente van Nederland alle lantarenpalen verschoond. Op vier gecoate na. Het gekke is dat op een aangrenzende straat exact dezelfde (gecoate) masten staan, die deze week wel héél  plakkerig zijn: PAS GEVERFD.

Mijn voorstel aan de gemeente is nu maar dat de vier betreffende gecoate lichtpalen weggehaald en vervangen worden. En wel door vier niet-gecoate palen opdat dan later alles WEL in één keer kan worden opgeschoond. Intussen denk ik toch een nieuwe ladder nodig te hebben om het met zeepsop en boender hogerop te zoeken. Zal ik daarvoor de wijkraad vragen om een zomerse paalklimwedstrijd voor zitbank-hangjongeren te organiseren? Onder het motto: beentjes van de vloer en …… ………..Toucher le rollade ?

Dit bericht werd geplaatst in column en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.