Back to the sixties (column)

Laatst stond ik in het postkantoor met meer nummertje-trekkers te wachten op mijn beurt. Spontaan ontstond er een stevig gesprek over arbeids-ongeschiktheid met een rolstoeler, over gezinsproblemen met een nood-noodhulpverleenster en over diverse wereldproblemen met een stokoudere heer. Wát een problematiek wordt er dagelijks over ons gestort, was de conclusie van deze adhoc-groep: je zou er gestoord van worden.

In ieder geval wordt deze jongen beslist niet vrolijker van de ellende, die van overal ter wereld op ons afkomt. Als goed voornemen voor 2016 be-sloten mijn zonne-straaltje en ik daarom tot een dagelijks rantsoen van éénmaal radio-nieuws en géénmaal dwangbuis-nieuws. Onder het genot van een glaasje Altzheimer-light knippen wij beurtelings voor elkaar leu-ke, positieve stukjes uit de Lokale Pluskrant. Dát is wereld- ellende-verminde-ring met 90 procent. Of meer…………

Ons vriendelijke verzoek aan een gast is steevast: “Verras ons met een grap of verblij ons met een bloem”. Ter stimulering schroefde ik aan onze voordeur het bordje met de tekst: “Wie hier lachend naar binnen huppelt, wordt wel zeker geknuffeld”. Sindsdien hebben we nicht zeurPietje niet meer gezien. Die irri-tante met haar “waarom-wel en waarom-niet-vragen” zijn we mooi kwijt. Herrlich! Want we willen alles graag op onze manier en in ons tempo blijven doen. Ook al gaat er wel eens iets helemaal fout.                                                                                                                          Touché

Dit bericht werd geplaatst in column en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.